(Annet) We hebben hier nu al een routine: wakker worden, ontbijten, naar het stadje. Zo ook vandaag. Wat een beetje jammer was, was dat het vannacht had gestrotregend en dat we nu dus zonder stroom en of water zater! Dat as dus wat behelpen met zaklampjes en flessen water. Gelukkig zijn we inmiddels volleerd survivalers anders had het knap lastig geweest denk ik! Gelukkig was in het stadje nog wel stroom dus konden we met dit regenachtige weer lekker internetten, lunchen en lanterfanten. Vervolgens was het alweer laat, dus heben we nog even op het strand geleden )en een supermooie zonsondergang gezien!= voor we ons gingen klaarmaken voor de avond. We zijn maar meteen naar Hola ola gegaan aangezien we daar toch altijd wel eindigen. Daar hebben we heerlijke shoarma en falaffel gegeten en flink wat bier (ik) en cocktails weggewerkt. Nog nooit zoxc2xb4n dure rekening gehad $ 66!

(Annet) Vandaag was het zondag, dus rustdag. xc2xb4Helaasxc2xb4 was Faye weer beter dus als vroeg uit de veren. (Niet helaas hoor, we begonnen ons net echt zorgen te maken). Tijd voor een ontbijtje! Alleen dachten meer mensen dat, dus moesten we even wachten. Na het ontbijt zijn we weer naar het stadje geghaan voor het hoognodige internet en vervolgens zijn we onder het mom xc2xb4op zoek naar een tasxc2xb4alle kraamjes afgegaaan. Er zijn hier superveel mooie en goedkope sieraden te krijgen. Echt geweldig! Toen we daar eenmaal op uitgekeken waren zijn we nog even naar het strand gegaan tot de zon onderging. Daarna weer terug naar het stadje. Helaas was er nu geen tiende te beleven van zaterdag! We hebben wel superlekker gegeten, daarna zijn we naar Hola ola gegaan. Die hadden vandaag de live music. Goede band met een supergoede gitarist, alleen was ik een van de weinigen die het kon waarderen. Daarnaast was ik ook wel weer erg moe (niks doen is erg zwaar!) dus zijn we maar weer eens op huis aan gegaan. Wat een relaxte dag!

(Simone) Vandaag was het weer tijd om verder te gaan. Eens kijken of we een leuk zaterdagavondfeestje kunnen vinden in Montanita. dit surfstadje heeft een feestreputatie, dus dat moet hopelijk goekomen! Maar eerst ontbijten (waarbij Faye met frisse regenzin mijn ORS heeft opgedronken), tassen inpakken en uitchecken. (Annet) Nog even boekjes uitgewisseld met de andere Nederlanders in ons hostel, toen konden we gaan. De bus naar Montanita (die we met enige moeite vonden, ale locals zeggen maar gewoon ja als ze het niet weten) zou er ongeveer 1,5 uur over doen. Eitje na het Banos -  Puerto Lopez dagje! Helaas duurde het iets langer omdat er nog een band verwisseld moest worden. Met 4 man hebben we daar ook ng een half uurtje aan besteed. UIteindelijk zijn we in Montanita binnen 2 seconden uit de bus gesprongen (we leren het al) Op naar het hostel. We gingen naar Kundalini net buiten het centrum. Super mooi, rustig en leuke mensen. We slapen in een cabana met stapelbed en queensize bed, met wc en douche voor onszelf. En hangmat! Enige nadeel is dat het een beetje krap is, er is neit echt ruimte voor je spullen. Helaas voelde Faye zich te beroerd om ook maar iets te doen. Dus zijn Symen en ik samen naar het stadje gelopen. Wat een superleuk stadje! Het zag er zwart van de mensen, overal was muziek en straatverkopers met mooie (en goedkope) sierraden. Daarnaast nog veel restaurantjes en langs de strat naar het strand alleen maar kraampjes met verse fruitsapjes en cocktails Genieten geblazen! Nadat we onze ogen uit hadden gekenen, 3x de pinautomaat voorbij waren gelopen en spullen voor onze arme  Faye hadden gehaald zijn we maar teruggegaan om ons om te kladen voor de avond. Terug nar het stadje om te eten, drinken en feesten! Qe hebben een restaurantje uitgezocht waar veel locals zaten, want dat zou wel goedkoper zijn (de prijzen hier vallen nogal tegen!= Uiteindelijk hebben we wel lekker gegeten maar voor de prijs maakte het niet uit. Vervolgens hebben we even meerdere happy hours getest en zjn we op zoek gegaan naar een feest. Uiteindelijk kwamen we in een club aan het strand waar een live band speelde. Helaas moesten we binnen 5 min weg omdt Symen haar $ 50 bikini in de wc had laten liggen. Gelukkig was hij er nog! Vervolgens zijn we maar weer teruggegaaan. Als blondines mochten we toch doorlopen terwijl de rest entree moest betalen. Helaas bleek de band een beetej suf. Maar gelukkig kwamen we 2 jongens tegen die we eerder ook spraken op straat. Zij vnden het ook niks, dus zijn we maar gegaan. Op naar Hola ola waar de muziek een stuk beter was. Ook dit was een supermooie tent met bamboe dak, zwembad en live performances. We werden getrakteerd op Michael Jackson, Shaira, danswedstrijd tussen latinas (goed dat wij Hollanders daar niet tussen stonden!) en een supervette Capoeira show. Gespxc3xacerde Brazilianen met ontbloot bovenlijf en dan saltos maken en alles wat bij Capoeira hoort. We hebben onze ogen uitgekeken. Daarna hebben we nog gedanst maar ik werd toch ook wel erg moe dus toen zijn we maar naar huis gegaan. Mar niet voordat we een heerlijke harmburgueso van een straattentje hadden gehaald. Niet echt verantwoord, wel supper lekker!

 (Simone) Wat ik gister helemaal vergeten was te zeggen is dat Faye een beetje ziekig was. Gelukkig ging het na wat diacure pilletjes wat beter. Later op de dag was ze gelukkig weer opgeknapt. Daaardoor kon vandaag ons tripje naar Isla de Plata doorgaan. Isla de Plata wordt ook wel xc2xb4poor mens Gallapagosxc2xb4 genoemd. He tis een heel ruig eiland met hoge kliffen en gort droog. En er leven hier hele speciale beesten zoals de xc2xb4blue fooded boobyxc2xb4 (ja, zo heet ie echt!) waarvan we er heel veel hebben gezien. En ze zijn totaal niet bang  voor je! Verder zijn er ook zeeleeuwen, dolfijnen en walvisen. Voor de laatste was het het seizoen niet. En de andere twee hebbenm we helaas ook niet gezien. Maar wel zeeschilpadden. Zowel vanaf de boot (het eiland is iets meer dan een uur varen vanaf Puerto Lopez) als tijdens het snorkelen. Super leuk om die beesten om je heen te zien. UIteraard ook veel mooie vissen gezien maar die zijn toch minder cool dan de schildpadden! Dwe wandeling op het eiland was behoorlijk zwaaar. Met onze verbande lijfjes en de stikhete zon en uiteraard de nodige metertjes omhoog. Maar het uitzicht was het allemaal waard! Jullie willen trouwens neit weten hoe ik er uit zag… als een soort mummie helemaal ingepakt. Legging, shirt met lange mouwen, sjaal, pet en zonnebril. Zodat er maar geen straaltje zon op mijn pijnlijk rode huid kon schijnen. Ik ben ook metr al die kleren de zee ingedoken. Dat voelde heerlijk aan. Koelde ik eindelijk een beetje af! Onze groep ws trouwens heel gezellig. Twee aardige Duitse meisjes die net de Inca trail in Peru gelopen hadden. En een Duits meisje en jongen die heier een half jaar gingen studeren. xc2xb4S avonds werd Faye helaas weer een beetje ziek. We besloten daarom om in de buurt van de wc (lees het hostel) te blijven voor noodgevallen. Gelukkig zijn er genoeg strandtentjes met heerlijke cocktails in de buurt. Het is alleen wel jammer dat het een heel relaxed en rustig stadje is, waar zelfs op vrijdagavond geen goede fiestas zijn. xc2xb4s nachts ging het weer niet zo geod met Faye en heb ik haar aspirines gevoerd. Maargoed dat ik altijd een halve EHBO koffer bij me heb=. Het was dus weer een gebroken nachtje. Maar gelukkig niet zo erg als de nacht er voor. Dat sloeg alles! Teneerste verrekte ik van de pijn van mijn verbranding. Ik ben er een paar keer wakker van geworden. En heb me een paar keer ingesmeerd met aftersun midden in de nacht. En verder mijn lichaam gekoeld met een natte handdoek. Toen ik eindelijk sliep wer dik (en Annet en Faye en de rest van het hostel) wakker gemaakt doro harde muziek en geschreeuw van een stelletje Amerikanen in de kamer naast ons. Faye ging netjes vragen of het misschien iets zachter kon allemaal. En ik hoorde ze antwoorden: Oh sorry, we wieten niet dat er nog meer mensen sliepen! Maar vervolgens gebeurde er niks. De muziek ging geen decibel zachter en de irritante dronkenmansprat van een stelletje hele domme, oppervlakkige en arrogante Amerikanen was werkelijk tenenkrommend. Iedereeen die mij een beetje kent, weet dat ik me bijna nooit irriteer. Maar deze meiden haalden het bloed onder mijn nagels vandaan. Faye was niet de enige die langs ws gegaan. Ik hoorde nog een andere jongen, en Maria de eigenaresse van het hostel. En ze trokken zich er niks van aan. xc2xb4Nobody tells me what to do. Who do they think they are, that I wil listen to them?xc2xb4enz. Toen de man van Maria hen eruit dreigde te gooien hielden ze eindelijk hun kop. En konden wij slapen. Totdat ik wakker werd van water(!) in mijn gezicht. Drup.. drup.. Ik was neit de einige. OOk Faye die naast me lag in het tweepersoonsbed was wakker geworden. Het dak lekte en we zatyen midden in een tropische stortbui. We hebben ons toen maar omgedraaid en zijn aan het voeteneidne gaan liggen. mdt we toen gedeeltelijk de klamboe raakten, zijn we uiteraard helemaal lekgestoken door onze muggenvrienden. Kortom: ik eb wel eens relaxtere nachten gehad!

(Simone) Vandaag zijn we nar Los Frailes geweest. Een heel mooi strand. Het zand is niet spierwit maar het voelt wel heerlijk zacht aan. Het lekkerste zand dat ik ooit gevoeld heb. En er waren mooie kliffen en een prachtige blauwe zee. Dus we hebben een heerlijk dagje op het strand doorgebracht. De enige activiteiten die we ondernomen hebben is souvenirs kopen en een wandeling naar een uitkijkpunt op een klif. Dat laatste was trouwens nog behoorlijk vermoeiend want het was bloedheet en gort droog. Ondanks meerdere insmeersessies zijn onze witte velletjes behoorlijk verbrand. In mijn geval zelfs heel erg. Auw! xc2xb4s Avonds hebben we in een heerlijk Italiaans restaurant gegeten vlak naast ons hostel. De chef kwam ons persoonlijk vragen of he4t gemaakt had, en dat dat het zeker! En we hebben met een keerlijk koud biertje (nouja Annet en ik dan) de zonsondergang bewonderd die hier op de een of andere manier belachelijk snel ondergaat…

(Simone) Omdat het ontbijt gister zo goed beviel, besloten we het vandaag nog eens dunnetjes over te doen. Daarna uitchecken en richting de busterminal. We liepen rond te dolen tot een aardig mannetje ons op sleeptouw nam naar de juiste toonbank. Helaas ging er geen rechtstreekse bus en moesten we 3x overstappen. Gelukkig sloten de busen goed op elkaar aan. Het gaat ongeveer zo… de bus seint naar een tegenliggende bus. Ze stoppen, je sprint uit de bus, pakt je spullen en rent naar de volgende. En het gaat altijd goed. Ik verbaas me elke keer weer dta er altijd wel ergens een behulpzaam mannetje of vrouwtje opduikt die ons helpt. Ideaal! Zo ook aan het einde van ons 15 urig busavontuur. We stapten uit de bus in Puerto Lopez en kwamen een mannetje tegen die toevallig werkte bij het hostel waar wij wilden slapen: Itapoa. hij bracht ons dar keurig naar toe Een heel gezellig hosten, aan het strand. Een 5 persoonskamer met badkamer voor ons alleen voor $10 incl ontbijt. Prima! En een hele aardige vrouw Maria en haar lieve pup Uva. Ondertussen hadden we behoorlijke honger en gingen we lekker eten. Ik had het neit verwacht maar het eten is heir elke keer zo lekker! We eten als prinsesjes en het komt niet eens in ons hoofd op om zelf te koken. Gister zijn we weer met zn 3en voor totaal $12 uiteten geweest, inclusief verse fruitsap. Hoe relaxed? Na het eten snel ons bedje in. Het was een slopende dag geweest. Maar we zijn wel mooi aan de andere kant van land gekomen voor het volgende hoofdstuk van onze vakantie: zon, zee, strand! De busreizen waren trouwens heel mooi. We hebben weer genoten van de prachtige natuur hier en een mooie zonsondergang gezien, waardoor de lucht achter de bergen prachtig oranje, roze kleurde!

(Annet) Vandaag was onze uitslaapdag. Gelukkig waren er ook geen hanen om ons wakker te maken, en dus werden we xc2xb4pasxc2xb4 om 10u wakker. Heerlijk relaxed opstaan en een ontbijtje op het dakterras van ons hostel. Het ontbijtje bestond deze keer uit pannenkoeken met vers fruit en yoghurt en een heerlijk slap bakkie koffie. Omdat het regende hadden we geen zin om iets te doen, dus gingen we als eerst maar naar een internetcafe om het blog bij te werken, de nogide mail te checken en fotos op te slaan. Faye en ik zijn bij de kerk op een bankje in de zon gaan zitten. Inmiddels was het weer mooi weer en tijd om iets te ondernemen. We hebben toen buggys gehuurd en zijn gaan toeren van Banos naar Ulba en richting Puyo langs allemaal watervallen. Echt veel van de omgeving heb ik neit gezien (behalve dat het mooi was) want ik moest mijn aandacht toch wel op de weg houden. Eigenlijk was het ook de bedoeling om de buggys ergens achter te laten en nog een stuk te gaan wandelen, maar ze konden niet op slot. En $9.000 vonden we toch wel een erg groot risico. We zijn daaarom alleen maar xc2xb4evenxc2xb4 heen en weer gegaan, wat op zich al een avontuur was met tunnels, brugeen en het overige verkeer. OOk waren we terug in Banos nog heel een de weg kwijt, waardoor we het hele stadje nu van voor tot achter hebben gezien. Echt de toeristische route! Toen we terugkwamen, zijn we eerst gaan eten op een leuk balkon  boven de winkelstrat. Vervolgens maar eens voor souvernirs gaan kijken en we zijn gelukkig allemaal geslaagd. Nu is het tijd om klaar te maken voor het uitgaan (de dames willen niet met mij mee naar het bad en ik ga neit alleen) dus hasta luego! (Simone) We gingen weer naar dezelfde bar als gister om ook Faye te kunnen laten genieten van de heerlijke, verse en goedkoe cocktails. Het duurde niet lang of al onze vrienden van gister kwamen de bar binnen en voegden zich bij ns. Gezellig! De avond bestond weer uit salsa, merengue en cocktails. We hebben ook Quishwa (? de inheemse taal) namen gekregen. Die van mij was Sisa, wat bloem betekent (tenminste dat hebben we me wijs gemaakt). Het was een heel gezellig avondje en gelukkig voor Faye bleken Richard en Dolfin ook Engels te speken. Later op de avond zijn we ook nog naar een andere kreog geweest waar we wat Argentijnen ontmoet hebben. Al met al een heel gezellig avondje!

(Annet) Deze keer hadden we de handen recht onder ons raam, dus we waren weer op tijd wakker. Om 8u zaten we dus alweer aan het ontbijt, ingepakt en al. Het plan was om xc2xb4s morgens naar parque Amazonica te gaan en vervolgens de bus naar Banos te pakken. xc2xb4Helaasxc2xb4 hadden we nogal vertraging doordat we eindelijk USB sticks en SD kaarten voor de cameras vonden. Toen we weer op weg waren liepen we eerst verkeerd (dankzij mij, lo siento chicas!) en vervolgens begon het te regenen. Faye gaf er al snel de brui aan. Simone en ik hadden iets meer doorzettingsvermogen. Echter, toen we eenmaal de juiste brug over waren gelopen en we vervolgens nergens bordjes maar alleen maar huizen zaten, werd het toch een ander verhaal! In de stromende regen hebben we nog een (zeer dappere) pong gedaan om een pad te vinden, maar omdat we alleen maar doodlopende paadjes voncen zijn we ook maar terggegaan. Wat een flop! Dan maar de was ophalen.. Die van Sym en mij was keurig in de droogrommel geweest maar helaas had Faye bedacht dat buiten ophangen best wel een goed idee was. Niet dus… Het was nog natter dan na het wassen. Toch maar alles uitwringen en in de tas proppen. We moesten nu eenmaal gaan! Binnen een mum van tijd zaten we in de bus naar Banos, waar we 2,5 u ove rzouden doen. Deze keer was het nogal bewolkt en regenachtig waardoor het uitzicht toch minder moi was. Opeens riep er iemand Banos! Terwijl ik net lekker muziek aan het luisteren was. Faye had van de vorige ervaring geleerd en stond supersnel buiten. Ik kwam ietsiepietsie later maar de bus reed alweer! Simone kwam nog later en toen moesten we de backpacks nog hebben.. Deze keer stond de xc2xb4managerxc2xb4 ruzie te maken met een andere dus moesten we dat ook nog eens elf doen, op een strookje van +- 50 cm tussen twee bussen die al weg wilden rijden. Spannend! Gelukkig zijn we er onbeschadigd en met alle spullen (+ iets extras wat per ongeluk aan Symens tas  vastzat) vanaf gekomen. Op naar het hostel, Plantas y Blanco. Wederom een 3persoonskamer met badkamer, maar hij moest nog even worden schoongemaakt. Gelukkig hadden we best trek, dus gingen maar even wat eten bij Casa Hood. Het was weer super lekker! Nachos , burritos en heerlijke verse fruitshakes. Vervolgens zijn we naar de baden gegaan. Dit is waar Banos om draait en waar iedereen dus te vinden is xc2xb4s avonds. Het water komt uit de bergen en bevat veel mineralen. Daardoor is het wel behoorlijk bruin en ziet het er smerig uit. Het was weer eens erg lekker warm. Wat genieten we toch deze vakantie! Vervolgens terug naar het hostel waar de vermoeidheid vooral bij Faye toesloeg. Na enige minuten pauze gingen Symen en ik toch maar het stadje in want het was happy hour bij Casa Hood. Allen toen we daar aankwamen kregen we een keihard xc2xb4cerradoxc2xb4 (gesloten) te horen. Okee, dan niet… Onderweg hadden we een flyer van ene Leprechaun bar in onze handen gekregen, dus wij daar naar toe. Het bleek in een straatje te zijn met superveel bars en discotheken. Allemaal open maar max 2 mensen binnen. Bij de Leprechaun bar was helemaal niemand, dus zijn we teruggelopen naar een bar met maar liefst 4 mensen binnen. Van de cocktailkaart sloegen we bijna steil achterover. Mojito $2,50! Dat is nog beter dan Casa Hood… Onder het genot van Reggaeton muziek hebben we eens wat nieuwe drankjes geprobeerd, tot er wat locals met ons kwamen praten en vroegen of we wilden dansen. Okee, na een paar drankjes kan dat wel, dus hup die dansvloer op en de salsapasjes uitproberen. De basis kan ik inmiddels, maar alel variaties zijn me nog een raadsel. Ik heb liever Merengue, wat ik later ook uitgebreid heb gedaan met een andere local Cesar (toevoeging van Simone: waarmee Annet ook nog ndere zken geprobeerd heeft .)). Ook Simone was aan het dansen met een local die Richar (zonder d) heet en ze was blij met de salsalesjes die ze in Amsterdam genomen heeft. Alhoewel je hier in 1 avond meer leert dan op een hele curcus! We hebben ons uitstekend vermaakt maar aan alles komt een eind. Uiteindelijk moest er $23 betald worden voor 6 cocktails, bier en cola. Fantastisch! Allen iets minder fantastisch was het toen we bij ons hostel kwamen en aanbelden. Er gebeurde niks… er werd niet open gedaan. Na een kwartier (!) aanbellen werd een van onze medegasten wakkeer. Blijkbaar lag de doorman gewoon keihard te snurken! Hij was ook met geen mogelijkheid wakker te krijgen. Na nog 5 min was hij dan eindelijk wakker en konden we gelukkig in ons eigen bedje slapen.

(Simone) Om 8u stond ons ontbijtje klaar. Heerlijke verse pannenkoeken. We hadden heerlijk geslapen in onze Junglehut. Geen geluiden om ons heen. (In Tena hadden we een heel irritante haan onder ons raam die niet snapte dat hij pas bij zonsopkomst moest gaan kraaien. Nee, meneer begon al om half 4 xc2xb4s nachts… En dan heb je ook nog alle honden die tegen elkaar op blaffen xc2xb4s nachts. De oordopjes waren geen overbodige luxe). Na het ontbijt gingen we met Juan de jungle in waar we 3 (of waren het er 4?) cascadas (watervallen) hebben beklommen. En behale de watervallen sowieso de hele weg omhoog geklommen. Een uur of drie in totaal. Best vermoeiend kan ik je zeggen. En eng ook, vooral voor een meisje met hoogtevrees. Sommige stukken waren heel hoog en steil en dan had je ook nog het kletterende water wat je mee naar beneden wil slepen. Ik moest echt weer wat angsten overwinnen. En ik heb niet gehuild of geschreeuwd. Voor mijn doen was ik heel dapper al heb ik wel het grootste gedeelte van de tijd Juans hand vastgehouden. Juan vond het volgens mij wel leuk, zoxc2xb4n bang Hollands meisje! Toen we terug waren gingen we eerst lunchen. Een heerlijke salade met avocado, limoensap, tonijn, kaas, paprika, ui, tomaat en verse ananas en mango. Heerlijk. Daarna lekker gezwommen in een meertje met heel helder water. Het zonnetje scheen en we hebben dus ook nog even gezond. Er waren ook allemaal hele mooie vlinders om ons heen. Oranje, geel, blauw, roze… heel mooi. Faye en Annet hadden hun portie adrenaline nog niet gehad en besloten van de waterval af te glijden. Ik geloof dat het heel eng was want ze hebben het alletwee niet een tweede keer gedaan. (Annet: inderdaad… ik dacht even dat ik doodging Achteraf viel het mee). En toen was er alweer een eind gekomen aan onze Jungletocht. We gingen terug naar Tena, uiteraard vergezelf van vele familieleden. Ik wist niet dat er zo veel mensen in 1 auto konden! Eenmaal terug in het hostel lekker douchen en onze was doen. Faye met de hand ( want die wilde niet dat ze haar wasmiddel voor niets had meegesleept) en ik en Annet brachten het gewoon naar de laundry service onder het motto xc2xb4liever lui dan moexc2xb4. Daarna zouden we een biertje gaan drinken met Vladimir en Juan. Er was alleen een probleempje; het was zondag en dan wordt er in de stad geen alcohol geschonken. Dan maar een uur in de auto naar een tentje op de weg naar de Cabaxc3xb1as in the middle of nowhere waar ze wel alcohol verkochten. Langzaam maar zeker schoven er allemaal familieleden van Vladimir en Juan aan, waaronder ook Layla (die geen alcohol dronk uiteraard). Erg gezellig! Het zijn hele lieve mensen allemaal. Wat wel een beetje gek is dat het niet raar is als je hier op je 13e trouwt en kinderen krijgt. Vladimir is met zijn 23 jaar en geen vrouw/vriendin een grote uitzondering (sowieso de enige van zijn 6 zussen en broers). Dat is in Nederland toch wel anders! Na een gezellige avond gingen we samen naar een restaurant waar we weer Churrascos hebben gegeten en daarna weer een poging tot slapen gedaan in het geweld van blaffende honden en kraaiende hanen. 

(Annet) Vanochtend ging de wekker om 6.0u. De hoogste tijd om rustig op te staan en ons klaar te maken voor de jungle-tocht. Uiteraard waren we pas na anderhalf uur klaar, maar dat was gelukkig ingecalculeerd. Om 8u stond wederom een heerlijk ontbijt voor ons kwaar, waarna we op weg naar de jungle gingen. In eerste instantie leek het nog of we alleen een beetje krap zaten met twee Duitse meisjes die ook mee moesten, gids Juan en uiteraard Vladimir achter het stuur. Echter na een paar minuten stapten er nog een stuk of 10 familieleden in en op de auto, met ladingen voedsel en water. Ongelofelijk wat zon auto kan hebben! Helaas zaten we daardoor alleen niet zo lekker. Na eeen uurtje ofzo rijden waarbij ik mijn Duitste buurvrouw beter leerde kennen, kwamen we aan bij het dorpje Serena. HIer wonen ongeveer 25 families bij elkaar in de jungle. Daar verbouwen ze groente, fruit en cacao en zoeken ze goud (dat zit hier veel.. gister zagen we tijdens het raften ook allemaal goudzoekers). Na nog een stukje open kwamen we bij de cabanas. Eigenlijk niet meer dan een paar houten hutjes. Eentje voor koken- eten en eentje met hangmatten en bedden. Meer heb je niet nodig! Vervolgens gingen we de juungle in met Juan, Denise en Annemarie en de hond Can. Terwijl we door de jungle liepen, legde Juan ons van alles uit. In het spaans, maar we begrepen bijna alles *trots*.  We hebben veel mooie dingen gezien, waaronder van die hele grote oeroude bomen. Die zo breed zijn dat je er er met 10 hand in hand omheen kunt gaan staan. En veel medicinale planten en fruit wat we gewoon gegeten hebben (waaronder een oranje vrucht die smaakt als een combi van avacado en noten, heel lekker!) Ook waren er planten die als natuurlijke verf fungeren. Annet en Faye lieten een hun gezichten beschilderen waar we uiteraard wat mooie fototjes van geschoten hebben. Nu waren we echte xc2xb4chicas de la selvaxc2xb4 (meisjes van de jungle). De tocht ging dwars door de jungle heen en was heel mooi. We hebben alleen niet heel veel dieren gezien, alleen papegaaien, wat andere vogels en veel vlinders en insecten. Na een uurtje of 5 lopen was het wel weer mooi geweest en gingen we terug naar de cabanas voor de lunch. Juan vertelde al dat we vis kregen en daar was geen woord van gelogen. Iedereen kreeg een hele vis die nog helemaal intact was. We moesten hem zelf ontleden en fileren. Gelukkig was het voor mij niet de eerste keer dat ik een dier ontleed dus erg veel problemen had ik her niet mee. Symen en Faye hadden er duidelijk meer moeite mee. Uiteindelijk heeft Faye het opgegeven toen ze de helft had opgegeten en heb ik Symens vis ook maar gefileered. Gelukkig was het na al die moeite wel echt superlekker! (Simone) Dat vond zelfs ik, terwijl ik normaal gesproken een beetje huiverig v oor vis ben! Na de lunch gingen we naar de rivier voor een verfrissende duik. Ik vond het net ietsje te fris dus ben niet verder gekomen dan pootje baden. Annet en Faye waren heel dapper en trotseerden het koude water en alle stromingen. Ook Juan, Layla en hond Can genoten van het water. Leuk om te zien hoe zon meisje als Layla moeiteloos van rots naar rots springt en de stroming trotseert. Je kunt echt duidelijk merden dat ze is opgegrooid in de natuur er dat wij westerse meisjes zijn! Na het zwemmen was het tijd voor ons toetje: verse chocola. Eerst cacaobonen koken, daarna pellen en vervolgens crushen en daarna mengen met melk, suiker , limoengras, etc. Het resultaat was een heerlijke chocoladefondue, waar we stukjes banaan en broodjes in doopten. En heerlijke verse chocolademelk. Op en tot biologisch en zelfgemaakt. Hoe lekker wil je het hebben? Uiteraard hadden we veel te veel gegeven en daarom konden we niet veel anders dan uitbuiken in de hangmatten. Ik lag daar heerlijk mt mijn nieuwe hondenvriendje die ik Luna gedoopt had. We vielen natuurlijk in slaap. Een tijdje later werden we wakker gemaakt voor het avondeten. Pasta met kip., Erg lekker maar ik zat nog bomvol van de chocola. Ik heb dus wienig egeten en voelde me daarom een beetje schuldig tegenover die arme mensen die zo lang in de xc2xb4keukenxc2xb4 hadden gestaan. De mensen hier zijn zo aardig! En ook leuk dat we de enige toeristen zijn in deze community. Na het eten besloten we al snel om te gaan slapen. Er was immers geen electriciteit en bij kaarslicht lezen/ schrijven is erg vermoeiend!